محاسبه عیدی به نسبت ماههای کارکرد مطابق ماده ۱۱۷ قانون کار، به همراه پسانداز ماهانه پیشنهادی.
عیدی و پاداش سالانه، یکی از تعهدات قطعی کارفرما در پایان هر سال شمسی است و اگر از قبل کنار گذاشته نشود، میتواند بودجه دیماه را بههم بریزد. این ماشینحساب هم مبلغ نهایی عیدی و هم پسانداز ماهانهای را که برای رسیدن به آن لازم است نشان میدهد.
مبنای قانونی عیدی، ماده ۱۱۷ قانون کار (اصلاحی ۱۳۷۰) است: حداقل عیدی، دو برابر پایه سنوات (حقوق پایه) سالانه است و با توافق کارفرما میتواند تا سه برابر حداقل حقوق سالانه افزایش یابد.
کارگرانی که کمتر از یک سال کار کردهاند، عیدی را به نسبت ماههای کارکرد دریافت میکنند؛ برای این حالت، تعداد ماههای کارکرد را در ماشینحساب وارد کنید.
کارگری با حقوق پایه ماهانه ۱۰۳٬۹۰۹٬۵۰۰ ریال که تمام ۱۲ ماه کار کرده است، عیدیای معادل ۲ × ۱۰۳٬۹۰۹٬۵۰۰ = ۲۰۷٬۸۱۹٬۰۰۰ ریال دریافت میکند.
اگر همین شخص از مهرماه (۴ ماه) مشغول به کار شده باشد، عیدی او به نسبت کارکرد: ۲ × ۱۰۳٬۹۰۹٬۵۰۰ × ۴ ÷ ۱۲ ≈ ۶۹٬۲۷۳٬۰۰۰ ریال خواهد بود.
پسانداز ماهانه برای هر کارمند تماموقت در این مثال ≈ ۱۷٬۳۱۸٬۲۵۰ ریال در ماه است.
پارامترها مطابق مقررات ۱۴۰۵ است و با هر مصوبه جدید بهروزرسانی میشود.
مبنای قانونی، «پایه سنوات» یعنی حقوق پایه است؛ بن، مسکن و اضافهکاری در محاسبه عیدی دخالت ندارند.
به نسبت ماههای کارکرد در همان سال؛ مثلاً ۶ ماه کارکرد یعنی نصف عیدی سالانه.
عیدی مطابق ماده ۹۱ قانون مالیاتهای مستقیم تا سقف مقرر از مالیات حقوق معاف است.