شرط اول: توافق کارگر
به‌موجب ماده ۵۹ قانون کار، اضافه‌کاری فقط با توافق کارگر مجاز است؛ تحمیل یک‌جانبه ممنوع است. توافق را مکتوب یا در سامانه حضور و غیاب با تأیید کارگر ثبت کنید.
شرط دوم: سقف ساعات
جمع ساعات کار و اضافه‌کاری نباید از سقف‌های ایمنی عبور کند؛ در رویه اداره کار، اضافه‌کاری متعارف حداکثر ۴ ساعت در روز تلقی می‌شود و عبور مداوم، نشانه سوءاستفاده است.
شرط سوم: نرخ ۴۰٪ بالاتر
هر ساعت اضافه‌کاری حداقل ۴۰٪ بیش از نرخ ساعت عادی است (ضریب ۱٫۴). پرداخت نرخ عادی برای ساعات اضافه، کسر مزد محسوب و قابل مطالبه است.
شرط چهارم: استثنای جمعه
کار در روز جمعه بدون تعطیل جایگزین، خلاف ماده ۶۲ است؛ جمعه‌کاری با ۴۰٪ افزایش و یک روز تعطیل در هفته مجاز است.
جمع‌بندی
اضافه‌کاری ابزار مدیریت پیک کاری است، نه برنامه دائم. توافق مکتوب، سقف ساعات، ضریب ۱٫۴ و جایگزینی جمعه را رعایت کنید؛ ماشین‌حساب اضافه‌کاری کاربان، مبلغ دقیق هر ساعت را نشان می‌دهد.